Scheiden & Delen met Ronald Pino: ‘Degene die er last van heeft, die mag het oplossen’

het altijd handig is om regels te hebben in de relatie. Dat scheelt een heleboel onnodig gezeur.

het altijd handig is om regels te hebben in de relatie. Dat scheelt een heleboel onnodig gezeur.

Ronald Pino kende ik van de buurt. Een Indonesische man altijd stijlvol gekleed en een niet te missen indrukwekkende houding: rechte rug, schouders naar achteren en kin omhoog. Ik kwam hem altijd samen met zijn vrouw Riet tegen in het buurtwinkelcentrum of in het openbaar vervoer. Zo ook aan het eind van de zomer van 2014. Ditmaal wachtten we beiden met aanhang bij Amsterdam Zuid op onze bus.

Zoals gewoonlijk was het weer een bijzonder gesprek. Hij deelde met ons zijn kijk op relaties. Bijvoorbeeld hoe fijn het is als je op hetzelfde moment ieder iets totaal anders gaat doen, zodat je bij weerzien elkaar veel te vertellen hebt. Zoals de keer dat hij naar de film wilde gaan en zijn vrouw naar de stadschouwburg om vervolgens een prachtige avond met elkaar kunnen vullen met hun eigen ervaring. Ook leerde hij ons dat het altijd handig is om regels te hebben in de relatie. Dat scheelt een heleboel onnodig gezeur. Een regel die meegenomen werd is: ‘Degene die er last van heeft, die mag het oplossen.’ Nu zal een dergelijke regel natuurlijk niet een yihaa-gevoel geven als het gaat om rondslingerende rommel of de afwas die niet is gedaan, maar het is wel een regel die valt onder de categorie: De regie over je eigen leven. Het was een zeer geanimeerd gesprek.

Hij viel stil op de vraag of hij ook zijn kleinkinderen zag. Riet antwoordde op een wijze die eigen is aan mensen van Aziatische afkomst: met haar ogen. Mijn poging om snel van onderwerp te veranderen, werd verrassend getackeld door zijn openhartigheid. ‘Ik heb een zoon en ik heb kleinkinderen. Helaas mag ik ze niet zien. Ik wil mijn zoon graag mijn kant van het verhaal delen …’

Ik legde hem mijn serie Scheiden & Delen uit en bood hem aan zijn verhaal te doen. Al was het maar om enige steun en inzichten te bieden aan lotgenoten.

Het lukte maar niet een gelegenheid te vinden in onze drukke agenda’s. De correspondentie bleef, waaruit ik kon proeven dat hij graag zijn verhaal wilde doen. Hij gebruikte dergelijke momenten om zich nader te introduceren. Vanuit zijn specialisme als psycholoog schreef hij ook boeken. Mensen zouden bij het zien van zijn gezicht wellicht een bekende Nederlander herkennen. ‘In 1980 ben ik een tijdje als ‘De TV-psycholoog’ opgetreden maar de sfeer in Tv-land was niet naar mijn zin en na een jaar dook ik weer terug in de zalige rust van onbekendheid. J ‘
Hij wilde graag zijn kijk op zijn scheiding en het gescheiden zijn van zijn zoon en wijlen dochter delen, vanuit zijn professie en vanuit zijn onbegrip als vader.

Onlangs wilde ik hem laten weten dat er nu eindelijk tijd was voor het interview waarnaar hij zo verlangde. Telkens ontving ik een foutmelding terug. Ook het telefoonnummer deed het niet meer. In de veronderstelling dat hij een nieuwe provider zou kunnen hebben inmiddels, besloot ik een handgeschreven kaartje te schrijven. Toen ik eenmaal zijn naam en adres had opgeschreven schoot net die ene gedachte die ik liever niet zou willen hebben door mijn hoofd.

Via het internet vernam ik precies 6 maanden later dat deze voor mij lieve, correcte, intelligente en welbespraakte man op 25 december 2014 is heengegaan.

Rust zacht lieve Ronald Pino
Bevrijding

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s