Scheiden & Delen met NLP Master en Business coach Athilde Whyte: ‘… en toen was ik er eindelijk’

In de serie Scheiden & Delen wordt een aantal portretten weergegeven van mensen die een (echt-) scheiding hebben ervaren. In dit portret deelt Athilde Whyte (47) haar verhaal. Zij is moeder van 4 kinderen. In het dagelijkse leven is zij tevens NLP Master, Business coach en eigenaresse vanuit haar bedrijf FLOW-denken.

Kinderen krijgen door de scheiding een fijnere jeugd
Athilde maakte als kind de scheiding van haar ouders mee, toen haar ouders besloten na een huwelijk van tien jaar uit elkaar te gaan. De scheiding van haar ouders heeft het perspectief van Athilde op relaties al op jonge leeftijd beïnvloed. Athilde had altijd het beeld dat als je ging trouwen je voor altijd bij elkaar bleef, omdat je anders je kinderen te kort deed. De gevolgen van een scheiding voor de betrokken kinderen vond zij wreed. De scheiding van haar ouders heeft beslist geen littekens voor haar gevormd. Athilde die zelf een scheiding heeft meegemaakt, stelde zichzelf na de beslissing om te scheiden ook de vraag ‘Wat doe ik mijn kinderen aan?’ Zij wist uit eigen ervaring hoe vreselijk het is om als kind een scheiding mee te maken. Ze durfde op een gegeven moment ook naar de andere kant te kijken om te realiseren dat haar kinderen door de scheiding juist een fijnere jeugd zouden krijgen dan voor die tijd.

Athilde’s eigen scheidingservaring
De vader van Athilde is alcoholist. Als volwassene weet zij dat je met een alcoholist niet kunt samenleven. Zoals bekend bij alcoholisten zijn alcoholisten volgens zichzelf geen alcoholist en hebben zij nergens last van. Alcoholisten voelen zich vooral slachtoffer en rechtvaardigen daarmee hun gedrag. Als kind wist zij niet dat hij alcoholist was. Als kind zag zij hem gewoon als haar vader. Maar zij voelde zich altijd wel gekwetst door hem. Dit heeft haar wel een ontzettend incasseringsvermogen gegeven. Een incasseringsvermogen waar ze trots op is. Zij moet er telkens wel opletten dat het hebben van dit incasseringsvermogen niet ten koste van haarzelf gaat. Daar is zij altijd wel alert op, want voordat zij het weet is zij zo loyaal dat ze niet meer trouw is aan haar eigen gevoel. Dat gaat gelukkig best wel goed. In de afgelopen tien tot vijftien jaar is Athilde ontzettend veel van zichzelf gaan houden en dat maakt dat Athilde zich best voorop durft te stellen in alle contacten en alle relaties. ‘Dus het is veel makkelijker om en loyaal te zijn en goed voor mijzelf te zorgen.’

De spanning en de stofjes die vrijkomen weer willen voelen
Incasseringsvermogen en verantwoordelijkheidsgevoel heeft de ontwrichtte relatie van haar ouders haar meegegeven. Als kind voelde Athilde zich verantwoordelijk voor de sfeer in huis. ‘Als ik dan thuis goed mijn best deed, dan kwam hij goed thuis of dan maakten ze geen ruzie.’ Zij voelde zich daar ontzettend verantwoordelijk voor. Daar heeft zij heel veel last van gehad.
Als ze dan bijvoorbeeld naar school ging en er iets gebeurde in de klas dan gingen bij haar alle alarmbellen af. Athilde kwam dan in een soort van staat van paraatheid terecht waarin zij dacht: Oh jeetje wat heb ik nu weer gedaan? Ik had dit moeten voorkomen. Dit kon om de meest onbenullige dingen gaan. Als de leraar boos werd omdat er twee kinderen achterin de klas aan het kletsen waren dan voelde Athilde zich verantwoordelijk. Zij betrok altijd alles op zichzelf. Het heeft heel lang geduurd om daar vanaf te komen. Het is nog niet helemaal over. In haar kindertijd is dit gevoel van staat van paraatheid geactiveerd. Soms zijn er nog situaties die dat gevoel weten te triggeren. Het bizarre is dat ze het ook mist. Als het saai is en er gebeurt niets dan mist zij de adrenalinestoot die er was als er een dronken iemand thuis komt. Het is of de spanning of het zijn de stofjes die dan vrijkomen, die ze dan heel lang heeft gemist. Dan hunkerde ze ernaar dat er iets gebeurde, waardoor ze die spanning weer mocht voelen, die stofjes weer kreeg. Soms zocht Athilde ook bewust ruzie met haar vriend zonder dat ze door had waarom. ‘Het moest dan gewoon knallen.’ Iets wat ook te zien is bij thrill seekers. Zij hebben spanning nodig om zich te kunnen uitdrukken. Het is tegelijkertijd ook een manier om emotie te verwerken. Je kunt je ook aanleren om dan te gaan sporten, maar als je bent opgegroeid in een thuissituatie waar altijd veel spanning is geweest en jij gewend bent daarop te reageren op een bepaalde manier, dan kunnen situaties daarbuiten soms te rustig zijn. Dit gemis heeft ze heel lang bij zich gedragen.

Een redder in nood
Haar relatiebeeld van ‘voor altijd bij elkaar blijven voor de kinderen’ heeft ertoe geleid dat Athilde zich volledig heeft weggegeven en dat zij niet trouw was aan zichzelf. Hiertoe was zij bereid omdat ze zo graag wilde slagen. De relatie van haar ouders beïnvloedde haar dermate dat ze telkens mensen opzocht waar iets mee is. ‘Geen gezonde Hollandse jongen, nee, maar altijd iemand met een kruisje.’ Zo mocht zij als redder optreden. Gedrag wat vaak voorkomt bij kinderen van alcoholisten. Zij zoeken een partner die zij kunnen ‘fixen’ in de ijdele hoop daarmee als redder in nood hun alcoholistische ouder te helen.

Athilde Whyte - 15 lentes jong

Athilde Whyte – 15 lentes jong

De rode draad: Hopen tegen beter weten in
Athilde heeft niet veel relaties gehad. In de relaties die ze heeft gehad was zij telkens degene die verbaal veel sterker was. Toen ze vijftien jaar was kreeg Athilde een vriend die vijf jaar ouder was. Hij werd voor haar een soort tweede vader en zij wilde hem heropvoeden. Met al haar mannen is er in principe niets mis, maar ze komen wel allemaal uit beschermende omgevingen, welke ze nooit hebben verlaten. ‘Zij hebben zich nauwelijks tot niet ontwikkeld tijdens onze relatie. Ik ben altijd een vrouw van de wereld geweest. Ben overal geweest en spring overal in. Dus ik heb ze wel altijd meegesleurd. Mijn eerste relatie heeft veel te lang geduurd. Ik wist al vijf jaar dat het niet goed was, maar ik ging niet weg omdat ik het zielig vond voor hem.’ Een reactie die voor haar duidelijk terug te voeren was naar haar thuissituatie in haar jeugd.

Athilde vroeg zich af waarom ze zich niet nog meer kon aanpassen zodat zij en haar partner wel gelukkig konden blijven. Hopen tegen beter weten in, was de rode draad in haar leven. Ze wordt er echt af en toe helemaal gek van. Zij heeft best veel losgelaten en achter zich gelaten door veel van zichzelf te leren houden. Athilde realiseert zich goed dat het ´hopen tegen beter weten in´is ontstaan in haar jeugd, waardoor zij zich een enorme loyaliteit en doorzettingsvermogen heeft aangeleerd. Als zij zichzelf kwaad doet en tekort doet is dat altijd wel weer te herleiden tot het ´hopen tegen beter weten in’. Haar huidige relatie ervaart Athilde ook niet als okay. Dit weet ze eigenlijk al drie tot vier jaar. Toch denkt ze telkens weer:´Weet je Thil, er mankeert ook alles aan jou dus okay huppetee ga daar eens mee aan de slag.’ Heel diep van binnen weet ze dondersgoed dat het ‘hopen tegen beter weten in’ is. Maar zij vindt het zo akelig om weer dat verdriet aan te gaan en het voelt ook als een falen van zichzelf. ‘Waarom heb ik nu niet eens een relatie met een man waarmee ik oud kan worden, een man die mij waardeert voor wie ik ben? Een gelijkwaardige relatie. Een man die mij op handen draagt lijkt mij zo geweldig.’ Zij heeft altijd haar partners op handen gedragen en er is nog geen geweest die haar ook op handen heeft gedragen. En dan denkt ze heel vaak: ‘Je zeurt, je bent zo ontevreden, want hij doet dit en hij doet dat en zie daar ook eens de waardering in. Ik kan daar dan heel ver in gaan.’ Zij heeft de liefde niet als wederkerig ervaren. ‘Ik geef, maar ontvang ontzettend weinig terug. Het is dus eigenlijk weer een fix-project.’ Zijn en haar basisverwachtingen van het leven bleken wezenlijk anders te zijn. Een aantal maanden geleden heeft Athilde voor zichzelf besloten te stoppen met deze relatie. Sinds kort heeft zij voor zichzelf gekozen en woont zij op zichzelf. Zij heeft drie relaties gehad die op dezelfde wijze verliepen, waarbij haar verwachtingen van de relatie haar steeds teleurstelden.

Athilde Whyte – 10 maanden jong

Haar innerlijk kind
Haar innerlijk kind is meegegaan vanuit haar kindertijd thuis naar de volwassen vrouw die ze nu is. Als volwassen vrouw weet Athilde dat loyaliteit, verantwoordelijkheidsgevoel en een enorm incasseringsvermogen haar ontwikkelingspunten zijn. Zij heeft een goed oog voor mensen die hulpbehoevend zijn. Tegelijkertijd heeft ze nooit met haar innerlijk kind aan tafel gezeten als het ware om een kopje thee te drinken of een wandeling te maken, iets wat vaak te zien is bij mensen die in een herhaald patroon zitten die vaak terug te leiden is naar het verleden. Het innerlijk kind een eigen plek en stem te geven, naast je of tegenover je. Het innerlijk kind tegen wie je ook mag zeggen: ‘Het is okay’.

Haar relatie met haar innerlijk kind is denkt ze voor haar gevoel wel okay. Zij heeft daar veel aandacht aan besteed. ‘Maar ik geloof wel dat als ik nog heler wil worden dat daar bij mijn innerlijk kind nog een groot stuk van mijn sleutel zit. Dat geloof ik ook.’

Perfect altaar van de liefde
Kleine Athilde ziet als het ware telkens een man die zij wil fixen omdat het bij haar vader niet is gelukt. Het is een litteken dat schreeuwt om aandacht, om verzorging om heling. Tegelijkertijd is er ook de volwassen vrouw die behoefte heeft aan een gelijkwaardige relatie, die op handen gedragen wilt worden. Zij durft het perfecte altaar van de liefde te vinden, daar twijfelt zij niet aan. Gelooft zij dat zij daar een bepaalde vibratie voor mag uitzenden, zodat het op haar frequentie kan surfen waarbij zij kan zeggen: ‘Zo’n man zou ik graag willen.’ Athilde is daar absoluut van overtuigd. Zij gaat het nu dit keer ook anders doen. Nu zij weet wat voor man zij wil, vraag ik mij af of zij ook weet wat zij die man te bieden heeft. Zal de volwassen Athilde met al haar verworven wijsheid kunnen zeggen: ‘Dit is wat bij mij past, bij wie ik nu ben of bij mijn innerlijk kind?’
‘Dit geeft mij huiswerk om te kijken hoe dat voor mij zit. Mijn eerste neiging is te zeggen dat ik in de loop van de jaren dat ik met deze man ben, heb leren houden van mezelf. Ik ben heel veel patronen bij mijzelf gaan zien. Ik heb daarin ook veel zaken achter mij mogen laten en nu is het tijd voor een volgende stap. Ik denk dat wat jij zegt dat bij die volgende stap hoort.’

De tijd nemen
Athilde geeft duidelijk aan dat zij wil stoppen, de koek is op. Zij mag nu haar eigen reis beginnen. Als je afstand neemt van een ander neem je meer ruimte voor jezelf. Het hoofdstuk met haar huidige partner gaat binnenkort dicht, niet met hun kind. Athilde weet heel goed hoe zij dat gaat invullen. ‘Als eerste zal ik ruimte nemen voor mijzelf. Ik durf niet te zeggen hoe lang dat gaat duren, maar het is pas klaar als het klaar is. Maar ik ga eerst vol voor mijn eigen ruimte en voor wat ik zelf graag wil, voor wat ik belangrijk vindt. Daar heb ik nog wel wat te ontdekken denk ik. Daar wil ik alle tijd voor nemen. Pas daarna verwacht ik dat er weer ruimte komt voor een andere relatie.’ Athilde is bereid ruimte te maken om de ruis van haar relatiefrequentie te verwijderen.

Athilde Whyte - moeder van vier kinderen

Athilde Whyte – moeder van vier kinderen | Fotografie & Ontwerp: Tanja Bouwhuis

Het als ouders elkaar gunnen
Athilde heeft vier kinderen. Van de vader van de eerste drie kinderen is zij al gescheiden. Hoe vult zij dat dan in nu zij een tweede scheiding met kind tegemoet gaat? Neemt zij de lessen van de omgangsregeling met en het ouderschapsplan van haar oudere kinderen dan mee in deze scheiding of juist niet omdat het een ander soort gezin is? Of zou zij het anders willen doen?
‘Nee, ik ga het precies doen als bij de oudste kinderen. Mijn ex en ik hebben het goed geregeld. Wij hebben echt een scheiding als uit een boekje gedaan. Wij wilden niet meer samen verder, maar we houden op een bepaalde manier nog wel veel van elkaar. Ik vind hem een geweldige vader en hij vindt mij een goede en lieve moeder. Wij hebben het elkaar eigenlijk altijd gegund. Wij willen voor onze kinderen ondanks de situatie echt wel het beste. Dat is tot nu toe ook heel goed gelukt. Het gaat heel gemakkelijk over en weer. Hij komt bij mij, ik bij hem over de vloer. Er is nooit gedoe. Het is heel gemakkelijk. Als de kinderen van de een naar de ander willen of het qua patroon anders willen dan is dat goed. De ene keer gaat hij naar een ouderavond, de andere keer ik. En soms bellen we elkaar daarover een kwartiertje van tevoren over en dan is het ook goed. Dat gaat heel mooi. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ervan uitga dat dat met mijn huidige vriend ook zo gaat. Daar ga ik in ieder geval alles aan doen.’ Ook Athilde is een voorstander van partnerschap in ouderschap na scheiding. Dat is volgens haar mogelijk als beide ouders het kind en het belang van het kind voorop stellen.

Invloed relatiebeeld van kinderen
Het kan zo zijn dat de relatie niet lukt op basis van gelijkwaardig partnerschap, maar dat ouderschap wel gaat lukken omdat je elkaar als gelijkwaardige ouders kunt zien. Athilde‘s oudste drie kinderen hebben reeds een scheiding meegemaakt. Zij vult samen met hun vader het ouderschap als ouders goed in. Waarschijnlijk ook omdat zij wil voorkomen dat haar kinderen hetzelfde overkomt als datgene dat haar is overkomen toen haar ouders uit elkaar gingen. In hoeverre denk Athilde dat zij hun beeld van een vaste relatie heeft beïnvloedt?

Dat heb ik beslist beïnvloed. Maar wat ik ook heb beïnvloed is dat het allerbelangrijkste in je leven is dat je trouw bent aan jezelf en dat daar soms hele moeilijke en ingewikkelde dingen bij horen, maar dat er maar één iemand is die goed voor zichzelf kan zorgen en die zichzelf gelukkig kan maken en dat ben jezelf. Daar ben jezelf verantwoordelijk voor. En dat weten onze kinderen (13, 15 en 18) als geen ander. Het meest bijzondere is dat mijn oudste twee mij erop attendeerden dat ik dat zelf niet deed. ‘Mam, wij moeten worden wie we willen zijn, waarom laat jij je dit allemaal aanleunen? Leg dat eens uit? Jij zorgt niet goed voor jezelf.’
‘Ze passen het ook toe in hun leven. Dat vind ik zo stoer. Zij zijn allemaal naar de vrije school geweest. Omdat je daar mag worden wie je wilt zijn als persoon, als mens en niet als prestatie. Zij hebben – vooral de oudste twee – problemen gehad met hun vader. Zij hebben dezelfde problemen gehad met hem die ik ook met hem had en voor mij redenen waren om van hem te scheiden. Dat heb ik nooit eerder met hen gedeeld, maar feitelijk is dat wel zo. Zij hebben alle twee alleen maar bij mij gezeten, omdat hij zich belachelijk gedroeg ten opzichte van hen. Toen heb ik altijd tegen de kinderen gezegd: ‘Weet je, ik snap dat je teleurgesteld ben in je vader, maar de teleurstelling komt ook uit jezelf, want je hebt een bepaalde verwachting en die komt niet uit. Dat wil dus zeggen dat als je blijft vasthouden aan je verwachtingen, je teleurgesteld zal blijven worden. Als je in staat bent om bij jullie vader te zien wat hij wel levert en waar hij wel goed in is, dan krijg je weer een geweldige relatie met hem.’ En tegen de vader heb ik gezegd: ‘Geef ze nou even de ruimte om hiermee te frutten want het is ook een stuk puberteit. Dit is nu tegen jou en volgend jaar gaat het over mij.’ Dat hebben die meiden zo gigantisch gaaf gedaan. Nu is de relatie met hun vader weer fantastisch. Niet dat ze er heel veel zijn, maar ze zien wel waarvoor ze altijd bij hun vader terecht kunnen en waar hij een geweldige vader is. Daar waar ze eerder focusten op zijn tekortkomingen en wat ze allemaal misten. Dat hebben ze allemaal anders gedaan. Het gave is dat zij daarover in gesprek zijn geweest met hun vader. Hij gaf aanvankelijk aan: ‘Ah, dat komt natuurlijk van je moeder’. Toen hebben zij gezegd: ‘Pap dat is niet eerlijk. Dus als je ons niet voor vol wilt aanzien dan willen we er ook niet over praten.’ En dat heeft de middelste stug volgehouden. ‘Pap daarover moet je niet bij mij zijn, daar moet je zelf met mamma over frutten’. Die man heeft dat fantastisch opgepakt. Mijn ex is een heel stuk gegroeid door dit proces en samen zijn ze hier heel rijk van geworden.’

Loslaten van verwachtingen en verleden
Heeft Athilde net als haar dochters de verwachtingen met betrekking tot haar eigen vader ook los kunnen laten loslaten en daarmee de verwachtingen in haar partner?
‘Ja, dat heb ik. Dat was een harde les, dat wel. Je hebt het gevoel dat je daarmee je hele wereld los laat. Je laat een stuk van je jeugd los. Ik heb deze exercitie 18 jaar geleden gedaan toen ik 28 was. Toen werd Lotte geboren. Tot die tijd leefde ik volledig in control. Mijn grootste probleem was het verschil tussen mijn hart en mijn hoofd. Ik kreeg die nooit op een lijn. Ik had altijd het gevoel dat ik aan het koordansen was. Mijn lichaam greep zo gigantisch in na de geboorte van mijn kind dat ik psychoses kreeg. Er gebeurde echt van alles om mij maar te laten landen in mijn lijf. Die les heb ik toen toch maar opgepakt, bang als ik ook was. Ik heb goede hulp ingeschakeld. Ik heb een tijd op de PAAZ afdeling doorgebracht. Ik heb geweigerd medicatie te nemen omdat ik niet geloofde dat daarin de sleutel gelegen zou zijn. Door wat lichamelijke therapie, lichaamswerk, klassieke homeopathie, danstherapie en creatieve therapie ben ik eindelijk gaan landen in mijn eigen lijf. Toen was het belangrijkste proces inderdaad om dat stukje los te laten en mijn eigen verwachtingen dan toch maar eens aan te kijken en te vervangen met een andere realiteit.’

Dat gebeurde rond de geboorte van haar oudste kind. Na de geboorte kreeg Athilde die psychoses.
‘Die geboorte was zo extreem. Ik was zo gewend alles te controleren. En dan gaat je lijf opeens weeën produceren en die veroorzaakten pijn. Ik dacht echt: dubbel doei dit ga ik echt niet doen, wat een ellende. Ik had daar dus in eerste instantie geen controle over. Alles wat er dan mis kan gaan qua hulpverlening gaat dan ook mis. Uiteindelijk ben ik 12 uur lang bezig geweest. Ik had mijn lichaam zo uitgeput en zo stil gezet dat ze me aan de weeënopwerkers hebben moeten doen om überhaupt het kind er uit te krijgen. De nageboorte kwam niet. Er was een stagiaire die vijf uur had gewacht, dat was veel te lang. Vijf liter bloed verloren. Alles wat er mis kan gaan, ging er toen ook mis. Lotte was een huilbaby. Achteraf denk ik: ach arm kind. Natuurlijk was ze een huilbaby, dat snap ik ook wel. Dat heb ik ook allemaal wel meteen ervaren als dat ik er zelf niet de oorzaak van was, maar wel invloed op had. En dat beklemde mij verschrikkelijk. Ik voelde mij zo verantwoordelijk en ik wilde dat zo graag goed doen. Ik voelde dat ik dat niet goed deed in de zin van: ik deed wel mijn best, maar wat ik uitzond dat pakte dat kind totaal niet op. Zij kreeg allemaal klachten als oorontstekingen. Wat wil je niet horen. Ja, dat snap ik allemaal best achteraf gezien. Dat heb ik wel heel serieus opgepakt. Uiteindelijk heb ik het heel lang van me afgehouden totdat ik waanbeelden begon te krijgen en psychotisch gedrag kreeg en toen dacht ik: maar meid wat ben je nu aan het doen? Wil je nu bang blijven of wil je het een keer aangaan met jezelf? Ik heb toen de psychiater gebeld en gezegd dat het nu tijd was om het een keer aan te gaan, want zo gaat het echt niet goed. Ik kon de dag erna komen. Met behulp van klassieke homeopathie heb ik een doorbraak gecreëerd om niet meer bang te zijn, want ik bleef maar bang. Toen heb ik een paar korrels genomen en toen begon ik te huilen. Het heeft heel lang geduurd en toen was ik er eindelijk. Toen durfde ik ook echt de onaangeraakte stukjes aan te gaan. Toen was Lotte ongeveer 1 jaar.’

Athilde zegt het heel mooi: ‘ … en toen was ik er eindelijk’ Zij heeft natuurlijk zichzelf ook heel lang beschermd. Bijna een fort om haar heen gebouwd. Wat je vaak merkt bij vrouwen die een bepaalde mate van  ‘unfinished business’, littekens of trauma’s dragen, zoals bijvoorbeeld opgroeien met een alcoholistische ouder, is dat die stukjes op het moment van bevallen ook weer letterlijk geboren, losgelaten worden. Bevallen is loslaten. Een onaangeraakt stukje dat dan denkt: zij komt er nu uit, maar ik kom er nu ook uit. Dat moet een heftige ervaring zijn geweest.

‘Dat was het ook, maar ik zou het niet willen missen. Het heeft mij tot een heel fijn mens gemaakt. Ik ben er trots op, ik ben er heel blij mee.  Ik ben ook blij met het stuk daarvoor. Dat bedoel ik. Ik houd echt van mezelf met al mijn kleuren. Het een had niet gekund zonder het ander. Daar ben ik heel dankbaar voor. Ik vind ook dat ik het heel goed heb gedaan. Ik heb de dingen laten komen  op de momenten dat het kon en waarop het zover was. Ik heb nooit iets willen forceren. Ik heb het gewoon echt laten gebeuren. Ik ben het aangegaan op momenten dat het zover was. Dat voel ik nu ook. Het is niet zinvol om te denken: had ik dit of dat maar gedaan. Ik hou heel veel van Johan. Ik draag hem op handen en nu voel ik dat het tijd is dat het anders moet: Athilde-tijd.  Het is niet zo dat het daarvoor nooit zo is geweest. Het is niet uit ontevredenheid. Ik zie wat hij mij gebracht heeft en wat hij mij ook gegeven heeft. Maar dat voldoet nu niet meer.’

Athilde Whyte | Fotografie & Ontwerp: Tanja Bouwhuis

Individuele groei versus groei van de relatie
Athilde is nu 47. Zij is nu in een nieuwe fase in haar leven beland. Daar kan een relatie in meegroeien of niet. Wat ik vaak merk in mijn werk als mediator en in de relatie-coachingsessies met koppels is dat zij als individu zijn gegroeid, maar de relatie geen toestemming hebben gegeven om mee te groeien. Dat is iets waarvan je beiden bewust mag zijn en dat is iets waaraan je beiden mag werken om de relatie omhoog te tillen.
‘Ik groei heel hard en dat voel ik ook. Dat is heel fijn en dat zie ik bij de ander niet. Ik heb wel geprobeerd haakjes uit te gooien om daarover te praten. Daar mag je toch alle twee echt voor openstaan. Dat kan ik nu wel loslaten. Daar heb ik me wel even schuldig over gevuld. Ik dacht: ik doe nog een beetje dit en een beetje van dat.  Dat heb ik nu stiekem af en toe ook nog wel eens. Per saldo zoals ik het nu vertel zo voel ik het nu ook echt.’ Af en toe bekruipt haar dan toch dat gevoel om dat te doen. Natuurlijk ook omdat zij van die persoon houdt.

‘Het is ook heel behulpzaam zelf te weten wat ik niet wil. Ik ben dan ook wel blij dat ik die gevoelens nog heb, want dan weet ik namelijk: oh ja, kijk dat wilde ik dus niet. Daar kan ik ook wel weer dankbaar voor zijn. Dat klinkt wellicht zweverig, maar zo is het echt.’

Rolmodel van relatiepartner
Mijn vader leerde ons al vroeg dat de meest wijze lessen nooit op een zachte wijze worden gepresenteerd.  Dat zijn dan als het ware keiharde examens, daar mag je voor blokken, bloed, zweet en tranen voor inleveren. Athilde had als kind al duidelijk het gevoel wat ze niet wilde en wat ze wel wilde, waardoor zij het gevoel kreeg om dat per se neer te willen zetten in een relatie en daardoor als het ware ´projecten´ te zoeken. Haar vader is wel het rolmodel van een man in haar leven als in een relatie zoals zij dat bij haar ouders heeft waargenomen. Haar vader is een alcoholist die zijn pijn wegdrinkt. Desondanks merkt Athilde dat zij veel op haar vader lijkt. ´Ja mijn vader heeft altijd zijn pijn weggedronken. Hij heeft in mijn moeder niet de partner gevonden die hem op een goede manier heeft gesteund en gestimuleerd om die dingen met zichzelf aan te gaan enz. Zij hebben in elkaar het slechtste in elkaar naar boven gehaald.´

Als je een relatiepartner kiest, kies dan iemand op wie je kunt vertrouwen, iemand waarmee je een toekomst kunt opbouwen. Dat was in het geval van Athilde ‘s ouders dus niet zo. Ondanks het feit dat haar ouders in elkaar het slechtste naar boven wisten te halen, is zij eigenlijk al op heel jonge leeftijd geconfronteerd met de lessen van dualiteit. We hebben allemaal een schaduwzijde.

‘Mijn moeder was psychisch erg labiel. Zij heeft vier keer een zelfmoordpoging gedaan, nog voordat ik 10 jaar was. Mijn vader ging het criminele pad op. Ons gezin stond vaak in de krant. Dan was er weer eens iemand opgepakt en dan stonden we met naam en rugnummer in koeienletters op de voorpagina. We woonden in een Drents dorpje. Het was een hel.’

Me-time
‘Het mooie is dat ik twee jaar geleden heb besloten dat het me-time wordt en dat ik toch weer met wie ik ben dingen ga doen. Dankzij alles wat er is gebeurd heb ik maar drie zinnen nodig om iemands volle potentie en knelpunten zien. Ik ben hierdoor een formidabele spiegel geworden. Daarom heb ik besloten mensen te gaan coachen. Dat kan ik gewoon als de brandweer. Ik vind het gaaf. Ik leg niemand iets in de mond. Ik geef wel keihard de dingen terug waar mensen dan echt mee aan de slag kunnen. Ik ben daar succesvol in. Ik vind het fijn om een ander te dienen. Op deze wijze doe ik dat op een gezonde manier. Ik heb vorig jaar bij de NS een klus aangenomen als interim manager in een veranderende omgeving. Dus volop geweldig spul om mee te werken, Qua complicaties werd ik op mijn wenken bediend dat vind ik geweldig. Dit voorjaar heb ik gezegd: ‘Nee Thil stick to the plan. Je gaat echt dat doen wat je graag wil. Ik moest hiervoor wel uit mijn comfortzone komen. Ik ben namelijk heel verlegen.’

De verlegen Athilde is hoogstwaarschijnlijk haar innerlijk kind, want de volwassen Athilde is juist het tegenovergestelde. ‘Dat is precies het stukje wat je eerder aanreikte. Dat is precies het stukje waarvan ik vier weken geleden heb ik gezegd: ‘Het is nu klaar. Stop hiermee. Jij gaat vanaf nu zichtbaar worden en jouw verhaal vertellen. Met jouw verhaal kan je mensen helpen. Dat is wat ik nu aan het doen ben.’ Vlak voor dit interview had ze een interview gegeven in het blad VROUW. Een interview dat veel aandacht heeft gehad, ook qua negatieve reacties. Zij heeft een vlog opgenomen met een coach. Een dag daarna is zij gevraagd om te spreken en zitting te nemen in een panel op de Dag van de armoede, een groot congres dit najaar. ‘Ik voel wel dat het nu tijd is om dit verhaal te delen.’

Van trauma naar topprogramma
Bijzonder is dat Athilde haar trauma heeft weten om te zetten in een soort van topprogramma. Waar heel veel mensen mogen investeren in allerlei kostbare opleidingen, heeft zij de beste opleiding gehad bij haar ouders. ‘Klopt. En in mijn relaties. Ik heb nog in de schuldsanering gezeten vijf jaar geleden. God wat een hel was dat. Verschrikkelijk.’

Een mens krijgt wat hij dragen kan.
‘Absoluut. Dat is wat mijn coach zo treffend wist te formuleren. Zij had een samenvatting gemaakt van mijn verhaal. Zij introduceerde mij in die vlog en zei: ‘Alles zit er gewoon in. Daardoor ben je zo inspirerend.’ Begrijp je dat ik daarin een stukje verlegenheid voel. Ik vind altijd dat je een keuze hebt. Als klein kind heb ik dat altijd al uitgedragen. Je kunt altijd kiezen. Je kunt kiezen hoe rot en vervelend het thuis is, maar je kunt ook buiten spelen en genieten van het mooie weer om de drama daarna weer tegen te komen thuis. Je hoeft niet als slachtoffer door het leven te gaan. Het leven is niet maakbaar, maar je bent wel zelf verantwoordelijk voor welke route je kiest. Daarin verschil ik van de meesten. Daarin ligt mijn kracht en dat geeft mij power.’

Kwetsbaarheid versus kracht
Athilde durft zich met haar verhaal kwetsbaar op te stellen en tegelijkertijd laat zij hiermee ook haar kracht zien. Het bedrijf van Athilde heet flow-denken. Als je puur natuurkundig kijkt naar een flow, dan zie je de combinatie van kracht en kwetsbaarheid anders kan die flow niet komen. Anders is het gewoon stil water. Athilde gelooft ook dat je invloed hebt op die staat van zijn. Dat is het mooie aan de woorden flow-denken en in-vloed. Vloed is ook beweging, het is ook een flow.
Dat gevoel van dat kleine meisje komt af en toe naar voren. Zij heeft nu gekozen met haar hart wat voor haar goed voelt en dat klopt.

Zet persoonlijke vetes opzij
‘Als je echt van je kind houdt – en dat doen alle ouders –  gun dan je kinderen echt met heel je hart het beste en dat ze mogen worden wie ze willen zijn. Zet daarvoor persoonlijke vetes met je ex opzij. Want die zijn namelijk niet belangrijk. Het gaat om je kind. Wees zo volwassen dat je boven jezelf uitstijgt en dat je alsjeblieft de belangen van je kind vooropstelt. Dat zie ik heel erg vaak niet gebeuren. Dat vind ik heel jammer. Wij hebben dat absoluut wel gedaan. Mijn kinderen vinden dat ook niet leuk. Dat weet ik zeker. Zij hebben daarin ook nog hun dingen om te helen, daarvan ben ik overtuigd. Als ouder mag je kinderen niet temperen. Je mag ze troosten als ze vallen, maar je bent niet verantwoordelijk voor wat er op hun pad komt. Je hebt als ouder niet de taak om te zorgen dat ze nooit vallen en nooit pijn krijgen. Je hebt als ouder de taak dat ze als weerbare en gezonde mensen in het leven staan. Als ouder heb je ook de taak dat als ze vallen, je pleistertjes gaat plakken en ze troost. Als ouders hoef je niet alles te voorkomen, dat kan je niet en daar ben je niet voor.’

Geef je kind de ruimte om te ervaren
Volgens Athilde ben je als ouder niet verantwoordelijk voor wat er op het pad van je kind komt. Ook niet als dat een scheiding is, hoe raar dat ook klinkg. ‘Je mag ze wel troosten, maar ze krijgen wel de ruimte om dat zelf te ervaren, om daarin zelf hun eigen keuzes te maken en daarin hun eigen ervaring te hebben met de juiste steun. Daarbij uitgaand van volwassen ouders. Heel veel ouders zijn helaas niet volwassen, eerder een beschadigd kind in een volwassen lichaam die ook geheeld kunnen worden als ze dat willen.’

Athilde Whyte is NLP master en business coach. Bezoek haar website voor meer informatie: Flow-denken

Over Su Changoe
Su Changoe is eigenaresse van Tara Mediation. Tara Mediation begeleidt mensen die een (echt-)scheiding overwegen, hebben besloten te scheiden of een (echt-)scheiding achter de rug hebben. Tara Mediation geeft aan deze groepen ook de workshop ‘Eis je plek op! – van Samen naar Single’. Meer informatie www.taramediation.com

Voor meer informatie over Tara Mediation, interviewaanvragen of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Sunita Changoe per telefoon: 06-8100 6515 of per e-mail: su.changoe@taramediation.com Bezoek ook de website: www.taramediation.com

Leestip voor kinderen van gescheiden / scheidende ouders: ‘Hoe overleef ik met/zonder gescheiden ouders?’

Een boek voor kinderen in scheiding.

Een boek voor kinderen van gescheiden ouders.

Wat doe je als je merkt dat je ouders steeds vaker ruzie hebben? Als je bang bent dat ze gaan scheiden? Als je moeder een vreemde man kust? (Nee, niet op zijn wang!) Als je gepest wordt en je beste vriendin overloopt naar je grootste vijand? Als je je eenzaam en onbegrepen voelt door de hele wereld? Als je ’s nachts niet kunt slapen door het getob en gepieker?
Juist! Dan zoek je hulp. Maar Rosa doet dat op een wel heel speciale manier…

In dit boek lees je over de gebeurtenissen die ervoor zorgen dat het leven van Rosa helemaal op zijn kop komt te staan (en nooit meer hetzelfde zal worden).

Bestel hier een eigen exemplaar van

Goed ouderschap vereist een volwassen partnerschap

www.taramediation.com
www.taramediation.com

‘Een kind heeft twee ouders en één kindertijd’

Een kind heeft twee ouders en een eenmalige kindertijd.’

Dit vertel ik elk stel dat bij mij komt voor relatie-coaching, mediation of een gezamenlijk verzoek tot echtscheiding.

Zorgzaam scheiden en zorgzaam het ouderschap voortzetten, kan pas als emoties de ruimte hebben gekregen zich te mogen uiten. Pas daarna kan de zakelijke kant van de scheiding worden belicht, om deze vervolgens juridisch vast te kunnen leggen in een echtscheidingsconvenant en een ouderschapsplan.

Een kind vraagt niet om een scheiding. Partners gaan uit elkaar omdat hun relatie niet meer de ruimte biedt voor gezamenlijke en individuele geluk. De relatie tussen beiden houdt op te bestaan. Maar ouderschap is niet enkel een relatie tussen twee mensen, het is een relatie van twee ouders naar hun kind.

Telkens teken ik het voor de ouders uit: het heiligdom tussen twee ouders, waar elk kind recht op heeft, waar het zich veilig, geborgen en begrepen mag voelen. Het kind dat van hun beiden is, hun kind.

Helaas maken nog veel te veel kinderen mee dat hun ouders enkel en alleen bezig zijn met hun eigen onvrede over hun relatie. Ouders staan er niet altijd bij stil wat voor effect dat heeft op hun kroost op dit moment, laat staan op latere leeftijd.

Daarom is er eerst ruimte voor emoties. Spit it out, duw het uit je systeem, zodat je als ouder met een heldere blik naar de situatie kan kijken, de schade kunt opmaken en kunt herstellen wat er te herstellen en bij te stellen valt. Emoties niet de ruimte bieden belemmert een gelijke tred door beide ouders richting het voortzetten van goed ouderschap.

Goed ouderschap vereist een volwassen partnerschap, waar elk kind recht op heeft, ook als de ouders gescheiden zijn.

Over Su Changoe
Su Changoe is eigenaresse van Tara Mediation. Tara Mediation begeleidt mensen die een (echt-)scheiding overwegen, hebben besloten te scheiden of een (echt-)scheiding achter de rug hebben. Tara Mediation geeft aan deze groepen ook de workshop ‘Eis je plek op! – van Samen naar Single’. Meer informatie www.taramediation.com

Voor meer informatie over Tara Mediation, interviewaanvragen of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Sunita Changoe per telefoon: 06-8100 6515 of per e-mail: su.changoe@taramediation.com Bezoek ook de website: www.taramediation.com

Q&A Twitterspreekuur @taramediation week 11 | 2014

Twitterspreekuur @taramediation elke vrijdag tussen 12.00 en 13.00 voor vragen over scheiden

Klik en volg @taramediation

Q: Wij hebben besloten te scheiden. Mogen we al apart gaan wonen, zodat de kinderen rustig kunnen wennen
aan de situatie?

A:  Het staat u vrij dat te doen. Houdt wel rekening met de extra kosten die gepaard gaan met twee woningen tijdens het huwelijk.

Q: Moet bij scheiding van tafel en bed ook het pensioen worden verdeeld?
A:  Ook bij scheiding van tafel en bed heeft u beiden recht op de helft van de pensioenopbouw gedurende het huwelijk, tenzij hierover andere afspraken zijn neergelegd in eventuele huwelijkse voorwaarden,

Q: Wij willen ons geregistreerd partnerschap laten beëindigen.
We hebben geen kinderen, kunt u ons helpen bij het opstellen van een convenant?

A:  Ja, dat is mogelijk. Omdat u voor de juridische beëindiging een advocaat of notaris nodig zult hebben, kunt u dit ook door hen laten doen.

Q:  Mogen we in plaats van een convenant, de huwelijkse voorwaarden gebruiken?
A:  Nee, er kan wel worden verwezen naar de huwelijkse voorwaarden en u kunt ook eventueel een kopie van de huwelijkse voorwaarden toevoegen.

Heb je zelf een vraag?
Misschien dat je het antwoord kunt vinden bij de veel gestelde vragen op de website.

Staat je vraag er niet bij?
Maak dan gebruik van het contactformulier en stel gerust je vraag. Ik zal deze dan beantwoorden.

Over Su Changoe
Su Changoe is eigenaresse van Tara Mediation. Tara Mediation begeleidt mensen die een (echt-)scheiding overwegen, hebben besloten te scheiden of een (echt-)scheiding achter de rug hebben. Tara Mediation geeft aan deze groepen ook de workshop ‘Eis je plek op! – van Samen naar Single’. Meer informatie www.taramediation.com

Voor meer informatie over Tara Mediation, interviewaanvragen of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Sunita Changoe per telefoon: 06-21603781 of per e-mail: su.changoe@taramediation.com Bezoek ook de website: www.taramediation.com

Wil je dit artikel gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of op een website? Dat kan, zolang je de volgende informatie met een werkende link naar genoemde website, opneemt: “Door Su Changoe van Tara Mediation. Bezoek voor meer informatie haar website: www.taramediation.com.”

Tot de dood ons scheidt

Als kind van gescheiden ouders heb je veelal het nodige meegemaakt voordat je ouders de scheidingsprocedure zijn gestart. De snijdende stiltes of de stilte die je automatisch opzoekt in jezelf als je ouders weer eens goed tekeer gaan tegen elkaar. De schaamte die je voelt als je met je vriendinnetje boven aan het spelen bent en je ouders een ontzettende ruzie maken en jou en je vriendinnetje helemaal vergeten zijn, omdat hun ego groter is dan hun ouderschap op dat moment.

Elk kind reageert anders. Het ene kind kopieert het gedrag van een van de of beide ouders. Een ander kind probeert beide ouders het naar de zin te maken in de hoop dat ze bij elkaar blijven.

Als mijn ouders weer on speaking terms waren, dan kon ik zelf zo blij zijn dat ik met plezier de afwas deed en het als nieuw weer in de kasten terugplaatste. Mijn ouders waren gepassioneerd in de breedste zin van het woord. Ze hielden van elkaar alsof hun leven er van af hing, maar dat zelfde gold ook voor de ruzies.

Nadat mijn ouders uit elkaar gingen en ieder een eigen woning had, werd er enigszins een centrum gevonden tussen die twee extremen. Misschien kwam het ook omdat ze ouder werden, ik weet het niet. Mijn ouders konden apart juist beter bij elkaar en vooral bij zichzelf blijven.

Hoe zeer ik tijdens hun huwelijk altijd zo ontzettend hoopte dat ze bij elkaar zouden blijven en ik daar ook mijn best voor wilde doen, ik heb die behoefte nooit gehad toen hun huwelijk was beëindigd. Wellicht uit dankbaarheid dat zij mij hebben mogen laten ervaren dat het soms juist heel belangrijk kan zijn dat ouders niet meer samen onder een dak wonen. Onze ouders zijn tot de dood van onze vader altijd bij elkaar gebleven ieder met een eigen plek, ook al waren ze wettelijk niet meer gehuwd.

Goed voorbeeld doet goed volgen’ gaat voor mij niet op, althans niet nu. Maar de relatie van mijn ouders heeft mijn blik op relaties vergroot en verrijkt. Er is een leven na scheiding, soms zelfs met elkaar.

I’m staying together for the sake of my parents’ – New York Cartoonist Liza Donnelly

Over Su Changoe
Su Changoe is eigenaresse van Tara Mediation. Tara Mediation begeleidt mensen die een (echt-)scheiding overwegen, hebben besloten te scheiden of een (echt-)scheiding achter de rug hebben. Tara Mediation geeft aan deze groepen ook de workshop ‘Eis je plek op! – van Samen naar Single’. Meer informatie www.taramediation.com

Voor meer informatie over Tara Mediation, interviewaanvragen of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Sunita Changoe per telefoon: 06-21603781 of per e-mail: su.changoe@taramediation.com Bezoek ook de website: www.taramediation.com

Wil je dit artikel gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of op een website? Dat kan, zolang je de volgende informatie met een werkende link naar genoemde website, opneemt: “Door Su Changoe van Tara Mediation. Bezoek voor meer informatie haar website: www.taramediation.com.”

De ouderschapsgelofte

Hebben jullie wel eens een ouderschapsgelofte overwogen

Ouderschap is een eeuwige verbintenis

Paul en Helen kennen elkaar al sinds de middelbare school. Door de studies die volgden – Paul ging naar Australië en Helen bleef in Nederland – verwaterde hun vriendschap een aantal jaren. Maar zodra Helen een zomervakantie bij Paul had doorgebracht, wisten ze het zeker. Dit nooit meer. Toen Paul terugkwam in Nederland, kwam de bruiloft snel en ook hun twee kinderen.

Elk jaar vernieuwde zij hun huwelijksgelofte, steeds weer op een andere plek in de wereld. Maar toch, na 8 jaar besloten ze te scheiden. Zij waren ieder individueel gegroeid, maar het huwelijk groeide niet mee, ondanks de jaarlijkse nieuwe huwelijksgelofte. Ze besloten eerst gescheiden te leven, zodat hun kinderen en zijzelf een rustige overgang van leven onder een dak naar leven tussen twee huizen. Achteraf, zijn ze blij dat ze het op die manier hebben gedaan. ‘Zonder enige druk, konden we bekijken wat werkten voor ons als gezin en wat niet. Het heeft de formele scheiding draaglijker gemaakt.’

Paul en Helen beseffen als ik geen ander dat het ouderschap, gescheiden of niet, een eeuwige verbintenis is. Het jaarlijks opnieuw afleggen van een huwelijksgelofte hebben ze  vervangen met het  jaarlijks opnieuw afleggen van een ouderschapsgelofte. ‘Voor de kinderen en voor ons ouders is het belangrijk om nooit de basis van deze eeuwige verbintenis te vergeten. Door het elk jaar weer naar elkaar toe uit te spreken waar de kinderen bij zijn, eren we ons vieren als gezin.’

Elk jaar op een andere bestemming tijdens de kerstvakantie wordt de ouderschapsgelofte door Paul en Helen afgelegd. Kerst is voor hen juist de tijd hiervoor. ‘We kennen geen ander moment dan Kerst, waar het samenzijn met je kinderen zo intens wordt ervaren.’

Na kerst en het afleggen van de ouderschapsgelofte, wordt op 2 januari het ouderschapsplan geëvalueerd en aangepast. ‘Goede voornemens zijn altijd mooi, maar goede voornemens als ouders die ooit elkaars geliefden waren is voor ons iets wat we alle gescheiden ouders zouden willen aanraden.’

Op de vraag wat hun ouderschapsgelofte dan is, antwoordt Paul dat het voor alle ouders een andere invulling heeft.

Overwegen jullie ook om een ouderschapsgelofte af te leggen?  Stel jullie zelf dan bijvoorbeeld de volgende vragen.

1.       Welke waarden en normen van onze families willen wij doorgeven aan onze kinderen?

2.       Hoe zien wij onze relatie als ouders naar onze kinderen? En hoe kunnen we die creëren, behouden en beschermen?

3.       Wat willen we onze kinderen in ieder geval hebben meegegeven als ze 18 jaar zijn geworden?

4.       Zijn wij als ouders bereid om onvoorwaardelijk van onze kinderen te houden? En kunnen onze kinderen met welke gevoelens dan ook bij ons terecht?

5.       Zijn wij als ouders bereid om ruimte te bieden aan onze kinderen om alles met ons te bespreken?

6.       Wat zouden wij als ouders willen bereiken?

7.       Zijn wij als ouders bereid om altijd van gedachten te blijven wisselen en elkaar zienswijze met betrekking tot het ouderschap met elkaar delen met wederzijds respect?

Over Su Changoe
Su Changoe is eigenaresse van Tara Mediation. Tara Mediation begeleidt mensen die een (echt-)scheiding overwegen, hebben besloten te scheiden of een (echt-)scheiding achter de rug hebben. Tara Mediation geeft aan deze groepen ook de workshop ‘Eis je plek op! – van Samen naar Single’. Meer informatie www.taramediation.com

Voor meer informatie over Tara Mediation, interviewaanvragen of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Sunita Changoe per telefoon: 06-21603781 of per e-mail: su.changoe@taramediation.com Bezoek ook de website: www.taramediation.com

Wil je dit artikel gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of op een website? Dat kan, zolang je de volgende informatie met een werkende link naar genoemde website, opneemt: “Door Su Changoe van Tara Mediation. Bezoek voor meer informatie haar website: www.taramediation.com.”

All I want for X-mas is you

Dit jaar viert de familie Kerst in een prachtig kasteel in de buik van de leeuw. Behalve de leden van ons gezin, is er ook altijd ruimte voor vrienden en aanhang. Ditmaal is het een vriendin van een van onze meiden die met haar twee zoontjes, hun vader en zijn vriendin aansluit bij het tweede Kerstdagdiner.

Jasper is hun oudste zoon. Jasper is net 14 jaar geworden en de allerbeste vriend van mijn neefje.

De tieners gedragen zich zoals gezonde tieners. Totdat Mariah  Carey met haar kerstnummer ‘All I want for X-mas is you’ de feestzaal van het kasteel vult. Er wordt meegezongen, de kleintjes dansen in het rond en zingen in hun zelf verzonnen Engels mee. Als het nummer voorbij is en de rust weer terugkomt met Nat King Cole, vertelt Jasper hoe belangrijk ‘All I want for X-mas is you’ is voor hem, zijn broertje en zijn ouders.

De ouders van Jasper zijn 3 jaar geleden gescheiden, vlak voordat hij naar de grote school ging.
Hij had er alle begrip voor. ‘Het was echt veel beter voor mijn ouders. Daardoor was het ook beter voor mijn broertje en mij.’

Toen zijn ouders hadden besloten te scheiden was de eerste Kerst als een gescheiden gezin geen allesbehalve een leuke Kerst, voor niemand.  Jasper vertelt dat zijn oma die toentertijd aan kanker leed zijn  ouders een wens had gedaan. Oma Anna kon het niet aanzien dat iedereen er zo’n verdriet van had. ‘Laat Kerst het moment zijn om het gezin te eren. Het huwelijk is kapotgegaan, maar laat aan elkaar zien dat een scheiding jullie gezin niet kapot kan maken.’ De ouders van Jasper even door de zure appel bijten, maar vanwege hun grote liefde voor oma Anna zijn ze samen gaan zitten om een werkbare Kerst te plannen.

Op kerstavond gaan Jasper en zijn broertje samen met zijn ouders naar de kerstviering. Jasper straalt als hij vertelt: ‘Het is mooi om te zien dat papa en mama elkaar respecteren en ons het gevoel te geven dat wij met zijn vieren altijd een gezin blijven, wie er ook bij komt. ’ Eerste kerstdag gaan we naar het strand om oma Anna te herinneren en laten we een wensballon opgaan. Daarna hebben we met allebei de ouders een kerstbrunch bij de familie van papa, daarna gaat mama weer weg. Op tweede kerstdag brengt papa ons terug en blijven hij en  zijn vriendin bij ons eten. ‘

Cadeautjes boeien hem niet. ‘Het enige wat ik wil voor Kerst is dat mijn broertje en ik samen kunnen zijn met onze ouders. Er is geen enkel cadeau op de wereld die zulke momenten voor mij kunnen vervangen’.

Ik vraag hem of ik zijn verhaal met jullie mag delen. ‘Natuurlijk! Mijn broertje en ik zijn ontzettend trots op onze ouders. We horen vaak genoeg dat het anders gaat. Misschien kan ons verhaal andere ouders inspireren. Zou toch mooi zijn, Su?’

Ja Jasper, dat is helemaal geen gek idee!

Over Su Changoe
Su Changoe is eigenaresse van Tara Mediation. Tara Mediation begeleidt mensen die een (echt-)scheiding overwegen, hebben besloten te scheiden of een (echt-)scheiding achter de rug hebben. Tara Mediation geeft aan deze groepen ook de workshop ‘Eis je plek op! – van Samen naar Single’. Meer informatie www.taramediation.com

Voor meer informatie over Tara Mediation, interviewaanvragen of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Sunita Changoe per telefoon: 06-21603781 of per e-mail: su.changoe@taramediation.com Bezoek ook de website: www.taramediation.com

Wil je dit artikel gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of op een website? Dat kan, zolang je de volgende informatie met een werkende link naar genoemde website, opneemt: “Door Su Changoe van Tara Mediation. Bezoek voor meer informatie haar website: www.taramediation.com.”

Nieuwe richtlijnen voor berekenen kinderalimentatie

Nieuwe richtlijnen voor berekening kinderalimentatieVoor het berekenen van kinderalimentatie gelden met ingang van 1 april jl. nieuwe richtlijnen. De voornaamste verandering is de invoering van een draagkrachttabel, waarmee eenvoudig vastgesteld kan worden hoeveel de ouders kunnen bijdragen aan de kosten van de kinderverzorging. Daarmee komt een einde aan eindeloze discussies over wat de kinderen kosten en wat de onderhoudsplichtige ouder kan missen. Nieuw is ook dat ouders met een omgangsregeling minder alimentatie betalen naarmate ze meer voor hun kinderen zorgen.

Beter aansluiten

De werkgroep alimentatienormen van de Rechtspraak wil met de nieuwe regels beter aansluiten bij de maatschappelijke realiteit. De huidige regels zijn afgestemd op traditionele gezinnen, bestaande uit zorgende moeders en werkende vaders. Tegenwoordig hebben vaak beide ouders zowel werk- als zorgtaken. Om daar rekening mee te kunnen houden, introduceerde de werkgroep onlangs de uitgangspunten voor een nieuw berekeningssysteem. Die zijn verder uitgewerkt in het Rapport alimentatienormen 2013-2, dat 15 februari is gepubliceerd.

Minder strijd

De nieuwe uitgangspunten maken de procedure eenvoudiger. Er is minder ruimte voor strijd over wat de alimentatiebetalende ouder moet bijdragen, maar naar eigen zeggen niet kan missen. “Onderhoudsplichtige ouders voeren alle mogelijke kosten op, van woonlasten, zorg- en levensverzekeringspremies en omgangskosten tot reiskosten aan toe”, zegt Annemarieke Roelvink-Verhoeff, voorzitter van de werkgroep alimentatienormen. “Rechters moeten zich daar allemaal in verdiepen en over elk punt een beslissing nemen. Bij kleine wijzigingen is weer een nieuwe uitspraak nodig. Daar willen we vanaf. Daarom draaien we de rollen om. Nu (red.) is niet meer ieders specifieke situatie de maatstaf voor het vaststellen van de draagkracht, maar algemene regels voor een redelijk uitgavenpatroon: wie dit bedrag verdient, kan zoveel uitgeven aan de kinderen. Wil een van de ouders daarvan afwijken, dan zal hij met goede argumenten moeten komen.”

Behoefte van de kinderen

Ook de behoefte van de kinderen wordt vastgesteld aan de hand van tabellen. Door het totale gezinsinkomen vóór de scheiding daarin op te zoeken, wordt duidelijk hoeveel geld normaal gesproken aan de kinderen besteed zou moeten worden. Het kindgebonden budget – een inkomensafhankelijke overheidsbijdrage die de verzorgende ouder naast de kinderbijslag ontvangt – werd daarbij tot voor kort buiten beschouwing gelaten. Met ingang van dit jaar is dat veranderd. Dat kan tot gevolg hebben dat minder alimentatie betaald hoeft te worden.

Zorgcompensatie

Wat de afzonderlijke ouders na de scheiding maximaal bijdragen in de kosten, wordt berekend door ieders netto-inkomen op te zoeken in de nieuwe draagkrachttabel. De alimentatiebetalende ouder met een omgangsregeling kan in aanmerking komen voor een zogeheten zorgkorting van 15 tot maximaal 35 procent. Hij betaalt dan immers al een deel van de verzorging in natura, op de dagen dat de kinderen bij hem zijn.

Aanvaardbaarheidstoets

Mocht de berekende alimentatie toch te hoog uitvallen, bijvoorbeeld doordat de onderhoudsplichtige ouder schulden moet afbetalen, dan past de rechter een aanvaardbaarheidstoets toe. “Maar we zijn daar wel streng in”, zegt Roelvink. “De onderhoudsplichtige ouder moet zelf aannemelijk maken dat hij het berekende bedrag niet kan betalen.”

Voor- en nadelen

Een voordeel van het nieuwe systeem is dat ouders zelf aan de hand van tabellen kunnen berekenen hoeveel ze ongeveer moeten bijdragen aan de verzorging van hun kinderen. “De uitkomst van de procedure wordt minder onzeker”, zegt Roelvink. “Dat is van belang als ouders nieuwe financiële verplichtingen willen aangaan, bijvoorbeeld voor de aankoop van een huis.”
De bijdrage die de verzorgende ouder van de ex-partner ontvangt kan wel lager uitvallen wanneer het kindgebonden budget wordt meegerekend en de ex recht heeft op zorgkorting.

In de praktijk

De nieuwe richtlijnen gelden voor alimentaties die na 1 april worden vastgesteld of gewijzigd. Wie precies wil weten hoe de kinderalimentatie wordt berekend, kan doorlinken naar een webcollege waarin dat stap voor stap wordt uitgelegd, geïllustreerd met enkele concrete voorbeelden.

Bron: Rechtspraak.nl

Over Su Changoe
Su Changoe is eigenaresse van Tara Mediation. Tara Mediation begeleidt mensen die een (echt-)scheiding overwegen, hebben besloten te scheiden of een (echt-)scheiding achter de rug hebben. Tara Mediation geeft aan deze groepen ook de workshop ‘Eis je plek op! – van Samen naar Single’. Meer informatie www.taramediation.com

Voor meer informatie over Tara Mediation, interviewaanvragen of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Sunita Changoe per telefoon: 06-21603781 of per e-mail: su.changoe@taramediation.com Bezoek ook de website: www.taramediation.com

Wil je dit artikel gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of op een website? Vergeet dan niet de bron Rechtspraak.nl te vermelden.

Kinderen eerst – het vervolg

Kinderen eerst - het vervolgNa het plaatsen van het artikel Kinderen eerst! is gebleken o.a. naar aanleiding van de vele reacties via mijn website dat er inderdaad nog steeds een ontzettende grote behoefte is voor de aandacht aan het kind dat een scheiding meemaakt al dan niet heeft meegemaakt.

Op dezelfde dag dat de Stichting Jonge Helden met haar websites ‘ouders van jonge helden’ en ‘voor jonge helden‘ het belang van steun en begeleiding van kinderen en jongeren na het overlijden van een gezinslid of een (echt)scheiding op het wereldwijde web onder de aandacht bracht, kwam ook het trieste nieuws van de 12-jarige jongen in België die zich van zijn leven beroofde als gevolg van de echtscheiding van zijn ouders.

SIRE gaf middels haar campagne ‘Wat je zegt in een scheiding kan een kind voor altijd tekenen’ gehoor aan de behoefte: de extra aandacht te geven aan deze kinderen.

Een echtscheiding brengt inderdaad veel geregel met zich mee. De praktijk toont dat een goede financiële afwikkeling voorop staat.

Mijns inziens dient eerst bijvoorbeeld middels mediation getracht te worden dat mensen weer met elkaar kunnen communiceren. Een goede communicatie is de voorwaarde voor een goede afwikkeling van de echtscheiding in elk opzicht, zeker als er kinderen bij betrokken zijn.

Als ouders gaan scheiden zal een goede onderlinge communicatie een enorme bijdrage leveren aan het verwerken en het accepteren van de (echt-)scheiding door het kind en daarmee de eventuele schadelijke gevolgen van de (echt-)scheiding voor het verdere leven van het kind kunnen beperken.

Middels een goede onderlinge communicatie van scheidende ouders kan ruzie in het bijzijn van het kind worden voorkomen, kunnen voorwaarden worden gecreëerd om het kind duidelijkheid te geven en kan het kind rekenen op liefde en steun van beide ouders. Adviezen die ook de SIRE campagne deelt.

Zoals er deskundigen kunnen worden ingeschakeld voor de financiële afwikkeling van de (echt-)scheiding, bestaat er ook de mogelijkheid om deskundige hulp in te schakelen voor de begeleiding van de ouder en het kind in (echt-)scheiding.

En niet alleen wat gezegd wordt in een scheiding maar vooral wat je als gescheiden ouder doet kan een kind tekenen.

Gisteren was ik met mijn partner gaan dineren in een intiem Italiaans restaurant in Amstelveen. Naast ons zat een stel met hun kind. Er werd niet echt gesproken, maar we hoorden de hele tijd gepiep van een Blackberry. Ik was even in de veronderstelling dat het tienermeisje achter ons haar vriendinnetjes continue op de hoogte wilde houden van het dinertje met haar ouders. Het bleek echter haar moeder te zijn. ‘Mam, mag ik ook een abonnement?’ Terwijl haar moeder aan het pingen was, schudde ze haar hoofd. Het toetje werd geserveerd, de moeder neemt een hapje, er wordt afgerekend en moeder maakt aanstalten om te vertrekken. Het tienermeisje roept nog, ‘Mam, mam, blijf nou….’ Moeder wil helaas maar al te graag naar haar afspraak en rijdt weg in haar auto. Het meisje vertrekt vervolgens met haar vader. De blik op het gezicht van dit meisje zal ik nooit vergeten. Ze genoot zo ontzettend van het samenzijn met haar ouders.
Een kind dat tijd met zijn of haar gescheiden ouders kan doorbrengen, wil op dat moment – geheel begrijpelijk – niets anders, dan samen zijn met haar ouders en de volledige aandacht van hen beiden genieten. En dan kan een telefoon of een Blackberry best wel even stil gezet of uitgeschakeld worden. Toch?

Dit artikel is aanvankelijk geschreven voor en geplaatst op 29 april 2011 op Dichtbij.nl

Over Su Changoe
Su Changoe is eigenaresse van Tara Mediation. Tara Mediation begeleidt mensen die een (echt-)scheiding overwegen, hebben besloten te scheiden of een (echt-)scheiding achter de rug hebben. Tara Mediation geeft aan deze groepen ook de workshop ‘Eis je plek op! – van Samen naar Single’. Meer informatie www.taramediation.com

Voor meer informatie over Tara Mediation, interviewaanvragen of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Sunita Changoe per telefoon: 06-21603781 of per e-mail: su.changoe@taramediation.com Bezoek ook de website: www.taramediation.com

Wil je dit artikel gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of op een website? Dat kan, zolang je de volgende informatie met een werkende link naar genoemde website, opneemt: “Door Su Changoe van Tara Mediation. Bezoek voor meer informatie haar website: www.taramediation.com.”

Kinderen eerst!

Kinderen eerstEr is geen ontkomen aan de emotionele kant van scheiden. De relatievorm houdt op. Op beider initiatief of niet. Opeens is er gekozen voor een andere koers, geen gezamenlijke koers, maar een eigen koers. En als er geen kinderen bij betrokken zijn, dan gaat dat een stuk makkelijker. Maar wat als er wel kinderen bij betrokken zijn?

Als kinderen nog klein zijn, menen ouders dat de kleintjes er weinig van zullen merken. Psychologisch onderzoek heeft uitgewezen dat het er helaas anders aan toe gaat in de praktijk. Kinderen voelen de scheiding van hun ouders wel degelijk aan. Ze slapen slechter, ze willen niet eten, ze huilen veel en als ze ook al kunnen praten, stellen ze vragen. Het komt ook vaak voor, dat deze kleintjes hun ouder gaan troosten als ze voelen dat deze ouder heel verdrietig is van de situatie.

Kinderen van 8 tot 12 jaar kunnen ook heel heftig reageren op de mededeling dat hun ouders gaan scheiden. Ook al maken ze de dagelijkse ruzies van hun ouders mee, pappa en mamma mogen in ieder geval niet uit elkaar gaan!
Kinderen die naar de middelbare school gaan vinden hun troost bij hun directe omgeving of hopen via de sociale media begrip en steun te vinden bij leeftijdsgenoten die hetzelfde meemaken of hebben meegemaakt.

Kinderen van 12 jaar en ouder zijn de ruzies vaak meer dan zat, begrijpen de beslissing van hun ouders wel, maar trekken het proces niet helemaal. Ouders die reeds feitelijk uiteen zijn gegaan, maar nog regelmatig telefonisch contact hebben over de te regelen zaken, beseffen niet dat de kinderen een eventuele telefonische ruzie niet willen aanhoren, al helemaal niet als er gestudeerd moet worden voor tentamens.

Als de reden van de scheiding is gelegen bij de ouder die een leven met een ander verkiest boven zijn of haar gezin, ziet men dat de tienerkinderen hier zeer emotioneel op reageren.
De medewerking die dan van hun kan worden verlangd, door bijvoorbeeld het tekenen van een kindverklaring, kan de nodige problemen opleveren. Zo ook voor de inhoud van het ouderschapsplan. Een kind wil dan bijvoorbeeld per se dat de ouder en de ouder alleen, zonder nieuwe partner, het kind komt halen en alleen de ouder, zonder de nieuwe partner, tijd met hem of haar doorbrengt.

Tot nu heb ik één koppel meegemaakt die de kinderen vooropstelde. Ze gingen feitelijk uiteen. Hadden ieder een eigen woning, waar de kinderen ook een eigen kamer hadden. De tijd die ieder van de ouder met hen doorbracht, was zonder de nieuwe partner. Geleidelijk aan, toen duidelijk werd dat de kinderen van 4 en 8 jaar zich realiseerde dat pappa en mamma niet meer bij elkaar hoorden, is de nieuwe partner in hun leven gekomen. Dit waren voor hen de voorwaarden voor het moment om de echtscheidingsprocedure in gang te zetten.

Van twee tienerkinderen voor wie ik bemiddelde met de ouders kreeg ik een prachtig bericht: ‘Terwijl pappa en mamma alleen maar bezig waren met ruzie maken de hele tijd, heeft mevrouw Sue ervoor gezorgd dat pappa en mamma ook naar ons hebben geluisterd en we hebben toen SAMEN het ouderschapsplan gemaakt. Wij hebben begrepen dat pappa en mamma echt beter uit elkaar kunnen gaan, maar pappa en mamma begrijpen ook dat wij er ook last van hebben.’

Een scheiding is nu eenmaal een moeilijk proces en heeft effect op elk gezinslid, dus ga zorgvuldig met elkaar om, vooral en in het bijzonder met de kinderen.
Daarom raad ik een ieder aan bij een scheiding eerst samen het ouderschapsplan op te stellen, want ook al gaat ieders zijn eigen weg, de kinderen blijven, de kinderen blijven jullie gezamenlijke zorg.

Dit artikel is aanvankelijk geschreven voor en geplaatst op 22 april 2011 op Dichtbij.nl

Over Su Changoe
Su Changoe is eigenaresse van Tara Mediation. Tara Mediation begeleidt mensen die een (echt-)scheiding overwegen, hebben besloten te scheiden of een (echt-)scheiding achter de rug hebben. Tara Mediation geeft aan deze groepen ook de workshop ‘Eis je plek op! – van Samen naar Single’. Meer informatie www.taramediation.com

Voor meer informatie over Tara Mediation, interviewaanvragen of beeldmateriaal kunt u contact opnemen met Sunita Changoe per telefoon: 06-21603781 of per e-mail: su.changoe@taramediation.com Bezoek ook de website: www.taramediation.com

Wil je dit artikel gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of op een website? Dat kan, zolang je de volgende informatie met een werkende link naar genoemde website, opneemt: “Door Su Changoe van Tara Mediation. Bezoek voor meer informatie haar website: www.taramediation.com.”